Bakterijske infekcije urinarnog trakta (UTI) kod pasa predstavljaju čest klinički problem u maloj praksi. Mogu zahvatiti donje delove urinarnog sistema (uretra i mokraćna bešika) ili se proširiti na gornje partije, uključujući bubrege, gde imaju znatno teži klinički značaj.

Etiologija
Najčešći uzročnici su bakterije poreklom iz gastrointestinalnog trakta. Dominantno se izoluje Escherichia coli, dok se ređe nalaze Staphylococcus spp., Proteus spp., Klebsiella spp., Enterococcus spp. i Pseudomonas aeruginosa. U većini slučajeva infekcija je uzlazna, sa ulaskom bakterija kroz uretru.

Predisponirajući faktori
Infekcije urinarnog trakta su češće kod ženki zbog kraće i šire uretre. Predisponirajući faktori uključuju:

• anatomske anomalije urinarnog sistema

• urolitijazu

• endokrine poremećaje (dijabetes melitus, hiperadrenokorticizam)

• oslabljen imunitet

• produženu kateterizaciju

• nepotpuno pražnjenje mokraćne bešike

Kod mužjaka, UTI često ukazuje na postojanje osnovne patologije.

Patogeneza
Bakterije dospevaju u mokraćnu bešiku, gde se adheriraju za urotel i započinju lokalnu inflamaciju. U normalnim uslovima urin ima antibakterijska svojstva, ali kada su odbrambeni mehanizmi narušeni dolazi do razmnožavanja mikroorganizama. Širenje infekcije ka bubrezima može dovesti do pijelonefritisa i trajnog oštećenja bubrežnog parenhima.

Klinička slika
Kod infekcija donjeg urinarnog trakta najčešće se uočavaju:

• učestalo mokrenje

• otežano i bolno mokrenje

• prisustvo krvi u urinu

• mutan ili neprijatno mirisan urin

• mokrenje na neadekvatnim mestima

Kod infekcija gornjeg urinarnog trakta prisutni su i opšti simptomi:

• povišena telesna temperatura

• letargija

• gubitak apetita

• povraćanje

Laboratorijski nalazi
Analiza urina često pokazuje bakteriuriju, piuriju, hematuriju i proteinuriju. Specifična težina urina može biti smanjena kod bubrežnog zahvatanja. Hematološki i biohemijski nalazi su uglavnom normalni kod nekomplikovanih infekcija, dok se kod pijelonefritisa mogu uočiti azotemija i zapaljenski parametri.

Dijagnostika
Zlatni standard u dijagnostici je urinokultura sa antibiogramom. Uzorak urina treba uzeti cistocentezom kako bi se izbegla kontaminacija. Dijagnoza se postavlja kombinacijom kliničkih znakova, analize urina i bakteriološkog nalaza. Ultrazvučni pregled urinarnog trakta je koristan u otkrivanju predisponirajućih faktora.

Terapija
Terapija se zasniva na primeni antibiotika prema rezultatu antibiograma. Trajanje terapije zavisi od lokalizacije infekcije i da li je reč o komplikovanom ili nekomplikovanom UTI. Kod infekcija donjeg urinarnog trakta terapija obično traje 7–14 dana, dok je kod pijelonefritisa neophodno dugotrajnije lečenje. Kontrolna urinokultura se preporučuje nakon završetka terapije.

Prognoza
Prognoza je dobra kod nekomplikovanih infekcija uz pravovremenu i pravilnu terapiju. Kod ponavljanih ili komplikovanih infekcija prognoza zavisi od uspešnosti rešavanja osnovnog uzroka.

Prevencija i kontrola
Preventivne mere uključuju adekvatnu higijenu, redovno praćenje pasa sa hroničnim bolestima, pravovremeno lečenje predisponirajućih stanja i racionalnu upotrebu antibiotika.