Piodermija je bakterijska bolest kože pasa koju karakteriše gnojna upala epidermisa i/ili dubljih slojeva kože. Predstavlja jedan od najčešćih dermatoloških problema u veterinarskoj praksi i gotovo uvek je sekundarna pojava povezana sa osnovnim oboljenjem.

Etiologija
Najčešći uzročnik piodermije kod pasa je Staphylococcus pseudintermedius, koji je deo normalne kožne flore. Ređe se mogu izolovati Staphylococcus aureus, Streptococcus spp. i Gram-negativne bakterije. Do razvoja bolesti dolazi kada su narušeni zaštitni mehanizmi kože.

Predisponirajući faktori
Piodermija se retko javlja kao primarno oboljenje. Najvažniji predisponirajući faktori uključuju:

• alergijski dermatitis (atopija, alergija na hranu, alergija na buve)

• endokrine poremećaje (hipotireoza, hiperadrenokorticizam)

• parazitarne bolesti kože

• poremećaje keratinizacije

• vlažnu i oštećenu kožu

• imunološke poremećaje

Neotkrivanje osnovnog uzroka često dovodi do recidiva.

Klasifikacija piodermije
Piodermija se klasifikuje prema dubini zahvaćenosti kože na:

• površinsku piodermiju

• površinsku folikulitis

• duboku piodermiju

Dubina infekcije ima veliki značaj za terapijski pristup i prognozu.

Patogeneza
Narušavanje kožne barijere omogućava bakterijama da se umnože i prodru u folikule dlake i dublje slojeve kože. Lokalna inflamacija dovodi do stvaranja pustula, papula i krusta, dok kod dubokih oblika dolazi do razaranja tkiva i stvaranja fistula.

Klinička slika
Klinički znaci zavise od tipa i dubine piodermije. Najčešće se uočavaju:

• papule i pustule

• kruste i perutanje

• alopecija

• eritem

• pruritus različitog intenziteta

Kod duboke piodermije javljaju se nodusi, ulceracije, fistulozni kanali i bolnost, uz moguće opšte znake poput letargije i povišene telesne temperature.

Laboratorijski i dijagnostički postupci
Dijagnoza se najčešće postavlja na osnovu kliničke slike i citološkog pregleda kožnih promena. Citologija otkriva prisustvo neutrofila i koknih bakterija. Kod dubokih i rekurentnih piodermija neophodna je bakteriološka kultura sa antibiogramom.

Terapija
Terapija zavisi od težine i dubine infekcije. Površinski oblici često se uspešno leče lokalnom terapijom (antiseptični šamponi, topikalni antibiotici). Duboka piodermija zahteva sistemsku antibiotsku terapiju u trajanju od najmanje 4–6 nedelja, odnosno dok se ne postigne potpuno kliničko izlečenje. Paralelno je neophodno lečiti osnovni uzrok.

Prognoza
Prognoza je dobra ukoliko se identifikuje i kontroliše osnovno oboljenje. U suprotnom, piodermija ima sklonost ka hroničnom i rekurentnom toku.

Prevencija i kontrola
Prevencija se zasniva na održavanju zdravlja kože, kontroli alergija i parazita, redovnoj higijeni i racionalnoj upotrebi antibiotika kako bi se smanjio rizik od rezistencije.